Tussen kas en kinderwagen

“’s Morgens ben ik graag op tijd hier,” vertelt Geert. “Het eerste wat ik doe is de klimaatcomputer checken. Even kijken of temperatuur, luchtvochtigheid en verwarming precies doen wat ze moeten doen.” Daarna volgt een rondje door de kas. “Dan zie ik meteen hoe het gewas ervoor staat, dat is voor mij eigenlijk één van de belangrijkste momenten als teler.”

Op dit moment is het relatief rustig op het bedrijf. De aardbeienplanten groeien, de kassen zijn klaar voor het seizoen en over een paar dagen komen de seizoensmedewerkers terug. “We zitten een beetje in de stilte voor de storm,” zegt Geert lachend. “Nog even en dan is hier weer volop leven in de brouwerij.”

Het jaar van een aardbeienteler kent duidelijke fases. In augustus worden de planten gezet. Daarna volgen weken van gewaswerkzaamheden en begint eind september de oogst van het najaarsseizoen, die doorloopt tot vlak voor kerst. “Daarna gaat de plant in winterrust,” legt Geert uit. “De kas wordt koud en het gewas staat stil.” Rond 10 februari begint alles opnieuw. Dan gaat de verwarming weer aan, wordt het oude blad afgesneden, de kas schoongemaakt en komt het gewas weer tot leven.

Vanaf april barst het voorjaar los. “Dan begint het drukke voorjaarsseizoen, de grote oogstperiode,” zegt hij. “Tot ongeveer half juni plukken we aardbeien, dat zijn echt de piekmaanden.” Als de laatste aardbeien van het seizoen geplukt zijn, wordt de kas leeggeruimd en volgt een periode van onderhoud, schoonmaken en – heel even – vakantie. Daarna begint alles opnieuw. “Het werk leeft echt met de seizoenen mee,” zegt Geert. “En elke fase heeft eigenlijk wel zijn charme.”

Geert groeide op in het gemengd agrarisch bedrijf van zijn ouders, met varkens en vollegrondsgroenten. De wereld van het boerenbedrijf was hem dus niet vreemd, al kwam hij uiteindelijk in een andere tak terecht. “Ik was altijd al meer met planten bezig dan met dieren,” vertelt hij. “Op jonge leeftijd was ik elk vrij uurtje te vinden op het bedrijf van mijn ouders en ik heb dan ook altijd de ambitie gehad om dit bedrijf over te nemen.”

Tijdens zijn studie aan de HAS kwam hij in aanraking met de glastuinbouw en de aardbeienteelt. Dat veranderde zijn plannen. Via zijn netwerk kwam hij in contact met Hendrix Aardbeien in Melderslo. “Zij bleken geen opvolger te hebben, dus toen dacht ik: ik ken wel iemand die dat wil en dat ben ik!”

Na zijn afstuderen in 2018 begon hij in het bedrijf te werken. Eerst in loondienst, daarna in een samenwerkingsverband met de vorige eigenaren. Vier jaar lang bouwden ze stap voor stap aan de overdracht. “Rob heeft mij het vak geleerd vanuit zijn ervaring,” zegt Geert. “En ik kon ondertussen steeds meer taken overnemen.” Begin 2024 nam hij het bedrijf volledig over. Kort daarna kwam er nog een tweede locatie bij in Tienray. “Dat paste logistiek goed bij elkaar,” zegt hij. “En zo konden we verder groeien.”

Terwijl Geert over de planten vertelt, komt zijn vrouw Heike de kantine binnen lopen met hun dochtertje Guusje van acht maanden. Op kantoor staat een box waar Guusje rustig kan spelen. Heike werkt drie dagen per week als ergotherapeut. Op haar vrije dagen helpt ze mee op het bedrijf, vooral met administratie en personeelszaken. “Het is met zo’n kleintje nog een beetje kijken wat er lukt,” zegt ze. “Soms werk ik vanuit huis, soms hier op kantoor.”

Voor haar is het boerenleven niet nieuw. Ze is zelf opgegroeid op een pluimveebedrijf. “Daar was het ook nooit om vijf uur eten,” vertelt ze lachend. “We aten als het werk klaar was.” Toch vinden ze het belangrijk dat ieder zijn eigen passie kan volgen. “We hebben altijd gezegd: Heike moet hier niet werken omdat ik toevallig aardbeien teel,” zegt Geert. “Maar de dingen die ze leuk vindt, pakt ze wel op. Dat werkt goed.” Guusje hoort er inmiddels gewoon bij op het bedrijf. “Het personeel vindt het prachtig als ze er is,” zegt Geert. “Het geeft een positieve sfeer.”

Tijdens de drukste maanden werken er op beide locaties samen zo’n vijftig mensen. De meesten komen elk jaar terug. “Daar zijn we echt trots op,” zegt Geert. “We hebben een heel betrokken team.” De medewerkers komen uit Nederland en Polen en worden ondersteund door twee voormannen en een teamleidster. Zij vormen een belangrijke schakel in het bedrijf. “Ze spreken Pools én Nederlands en zijn het eerste aanspreekpunt voor veel medewerkers,” legt Geert uit. “Dat werkt laagdrempelig.”

Goed werkgeverschap vinden ze belangrijk. Huisvesting, vervoer en praktische zaken worden zoveel mogelijk geregeld voor de medewerkers die daar behoefte aan hebben. “We proberen onze mensen te ontzorgen, zodat ze zich op hun werk kunnen focussen.” De betrokkenheid gaat soms verder dan alleen werk. Toen bekend werd dat Geert en zijn vrouw hun eerste kindje verwachtten, bedachten de medewerkers een kleine verrassing. “Ze hadden een soort toneelstukje gemaakt met een baby in een kruiwagen,” lacht Heike. “Erg mooi om te zien hoe ze dit samen georganiseerd hadden.”

Tussen de aardbeienplanten rijdt ’s nachts een bijzonder apparaat rond: een robot die met UV-C-licht schimmelsporen bestrijdt. Een mooi voorbeeld van hoe ZON met SIG&F gericht in nieuwe, veelbelovende technologie investeert. “Meeldauw is een van de grootste uitdagingen in de aardbeienteelt,” legt Geert uit. “En het pakket aan gewasbeschermingsmiddelen dat we mogen gebruiken wordt steeds kleiner.” De robot bestrijdt de schimmel met ultraviolet licht, dat de sporen onschadelijk maakt. Omdat zonlicht het effect vermindert, rijdt het apparaat vooral ’s nachts door de kas.

“Zes nachten per week gaat hij zijn rondje.” De verwachting is dat dit resulteert in minder arbeid, reductie van gewasbeschermingsmiddelen en betere kwaliteit van het product. Gelukkig zijn de resultaten veelbelovend. “We hebben het afgelopen seizoen ongeveer 65 tot 70 procent minder gewasbeschermingsmiddelen gebruikt om meeldauw te bestrijden, maar het is nog te vroeg om conclusies te trekken, daarvoor moet je het eerst meerdere seizoenen herhalen. Ieder seizoen zijn de omstandigheden immers weer anders,” legt Geert uit. Hij ziet zichzelf niet als iemand die blind achter elke innovatie aanloopt. “We volgen nieuwe ontwikkelingen wel op de voet, maar we hoeven niet altijd de eerste te zijn. We volgen hoe proeven bij onderzoekslocaties gaan, sparren met collega’s en nemen dan een weloverwogen beslissing.”

Op drukke dagen verdeelt Geert zijn tijd tussen de twee locaties. Hij loopt rondes door de kas, overlegt met de voormannen en kijkt of alles volgens planning verloopt. Voor Geert voelt het werk niet echt als werk, al is hij er wel iedere dag druk mee bezig. Gelukkig zijn er ook momenten van rust. “Zondagochtend vind ik altijd mooi,” zegt hij. “Dan is het hier echt rustig,” vertelt Heike. “Soms lopen we dan samen door de kas, met de kinderwagen, we eten dan samen een broodje en praten wat bij. Dat zijn de mooie momenten.” Geert grinnikt. “Andere mensen wandelen met de kinderwagen door het bos, wij wandelen door onze kas.”

Aan het einde van de dag controleert Geert nog een laatste keer de instellingen in de computer. Daarna maakt hij een laatste ronde door de kas. “Je wilt gewoon even zeker weten dat alles goed staat.” Meestal rijdt hij ’s avonds langs de locatie in Tienray en vervolgens naar huis. Daar wacht Heike vaak al met Guusje. “We eten samen, geven Guusje haar laatste fles en brengen haar naar bed.”

Daarna is er soms nog tijd voor sport, een vergadering of een avond met vrienden in het dorp. Want naast het bedrijf speelt ook het leven daarbuiten een grote rol. Het stel woont in Veulen, waar veel van hun vrienden en familie wonen. “Zondagmiddag proberen we echt vrij te houden,” zegt Heike. “Dan gaan we naar familie of spreken we met vrienden af.” En maandag begint alles opnieuw. Met een blik op de planten, een rondje door de kas en de wetenschap dat elke dag weer anders is. “Het mooiste moment van elke dag is de afsluiting, als ik zie dat de koelcel vol staat met prachtige aardbeien,” zegt Geert, “dan ben ik altijd trots op ons team en dan weet ik elke keer weer waar we het voor doen.”