Vier generaties met de handen in de klei

De geschiedenis van Visser Agro begint in 1941, vlak na de drooglegging van de Wieringermeer. Sierds familie verhuisde vanuit Groningen naar Noord-Holland, op zoek naar meer continuïteit. “In Groningen wisselden boeren vaak van percelen,” vertelt Anne. “Dat maakte het lastig om echt iets op te bouwen. Hier kregen ze de kans om zich blijvend te vestigen.” Zoals veel bedrijven in die tijd begon het als een gemengd boerenbedrijf, met koeien, akkerbouw en tuinbouw. Later koos Sierds vader ervoor om zich volledig te richten op akkerbouw, met name pootaardappelen en andere roterende gewassen. Toen Anne en Sierd elkaar ontmoetten tijdens hun studie Agrarische Bedrijfskunde in Leeuwarden, begon langzaam een nieuwe fase voor het bedrijf. “We wilden eigenlijk altijd al samen ondernemen,” vertelt Anne. “Ik werkte eerst nog bij Bejo Zaden, maar toen onze derde werd geboren ben ik volledig thuis op het bedrijf gaan werken.” Inmiddels hebben Anne en Sierd ieder hun eigen verantwoordelijkheid binnen het bedrijf. Sierd richt zich vooral op de akkerbouw, Anne op de uienschillerij en verwerking. “We hebben allebei onze eigen tak van sport binnen het bedrijf,” zegt Anne. “Maar we doen het wel echt samen.”

Die verbondenheid met het bedrijf zie je inmiddels ook terug bij hun kinderen van tien, acht en vijf jaar oud. “Ze willen allemaal al aan het werk,” lacht Anne. “Dat mag natuurlijk nog niet echt, maar ze gaan graag mee op de trekker en zijn heel nieuwsgierig naar hoe alles groeit.” Dat boerengevoel lijkt er al vroeg in te zitten. “Laatst reden we ergens langs een perceel en toen zei onze zoon ineens: ‘Oh, hier komen de aardappels al uit de rug!’ Dan merk je dat ze er toch al mee bezig zijn.” Ondertussen racen de kinderen op quads en skelters over het erf, terwijl op de achtergrond vrachtwagens af en aan rijden. Het typeert de sfeer op het bedrijf: professioneel en groot, maar tegelijk nog altijd familiair en toegankelijk. “Je voelt wel dat je iets voortzet voor een volgende generatie,” zegt Anne. “Dat gevoel zit er echt in bij ons allemaal.”

Visser Agro groeide de afgelopen jaren flink, maar opvallend genoeg niet alleen via extra landbouwgrond. Juist daarin maakten Anne en Sierd bewust andere keuzes. “Grondprijzen rijzen de pan uit,” zegt Anne. “Meer grond kopen betekent ook enorme lasten en verplichtingen. Daarom zijn we gaan kijken naar groei die minder grondgebonden is. Bovendien zochten we een oplossing voor het feit dat onze afnemers voornamelijk de grove maat uien willen hebben, waardoor we zelf met de ondermaatse uien bleven zitten.” Die zoektocht leidde onder andere naar de oprichting van Visser Convenience BV, de eigen verwerkingstak voor geschilde uien. Via een groenteverwerker kregen ze namelijk de kans om naast ongeschilde uien ook geschilde producten te leveren. Inmiddels vormt die tak een steeds belangrijker onderdeel van het bedrijf. “Daar zit ook meteen veel automatisering in,” vertelt Anne. “Dat is voor ons niet alleen efficiëntie, maar een manier om het werk voor onszelf en ons personeel behapbaar en aantrekkelijk te houden. Het betekent overigens niet dat we geen grond meer zullen kopen, maar de verwerkingstak geeft het bedrijf continuïteit en zorgt voor een stevige basis onder het bedrijf.” Die basis is voor Visser Agro belangrijk. “Sierd werd in 2022 ziek, waardoor hij er twee jaar lang grotendeels uit lag”, vertelt Anne open. “In die periode zijn we rustig doorgegaan met ondernemen, en dat kon ook dankzij onze stappen op het gebied van verwerking en automatisering. We hebben een aantal projecten even stilgelegd, maar daar komt nu gelukkig weer ruimte voor. Zo is dit jaar de stap naar de teelt van bloemkool gemaakt. Meer gewassen op eigen grond telen, is hierbij de drijfveer”.

Automatisering speelt inmiddels overal op het bedrijf een rol. “We investeren vooral in systemen die repetitief werk overnemen,” zegt ze. “Bijvoorbeeld een leesrobot die aardappelen en uien automatisch voorsorteert. Dat soort werk vinden mensen steeds minder leuk om de hele dag te doen.” Ook op andere plekken op het bedrijf zie je die ontwikkeling terug. Nieuwe kistenvulsystemen zorgen voor meer rust en minder heftruckverkeer. Er werd geïnvesteerd in luchtafzuiging om stof van aardappelen en uien beter af te voeren. “Dat doen we ook echt voor de gezondheid van medewerkers,” zegt Anne. “Niet alles draait om kosten-baten.” Tegelijkertijd kijken ze vooruit naar technieken die het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen kunnen verminderen, zoals spotspraying en laserrobots. “Alleen zijn dat enorme investeringen,” zegt Anne. “Sommige systemen kosten richting de anderhalf miljoen euro. Dan moet je wel zeker weten dat het werkt.”

Duurzaamheid speelt een grote rol binnen Visser Agro, al merken Anne en Sierd ook hoe ingewikkeld dat soms kan zijn in de praktijk. Het bedrijf investeerde in zonnepanelen en grote accu’s om energie slimmer op te slaan en netcongestie te helpen verminderen. Daarnaast worden op delen van hun land vogelakkers en wintervoedselvelden ingezaaid voor vogels, bijen en andere dieren. “Daar staan we helemaal achter, ook al geeft dat in de praktijk meer onkruid en dus meer werk voor ons. Lastig is wel dat er soms minder bloemen zijn, gewoon omdat het dat jaar te droog is geweest. Dan voldoe je weer niet aan de percentages die afgesproken zijn met de agrarische natuurvereniging, terwijl je daar als teler weinig aan kunt doen.” Het laat meteen zien waar moderne telers volgens haar steeds vaker tegenaan lopen: “De intentie is er bij telers, maar regelgeving maakt de praktijk soms weerbarstig en verduurzamen vraagt grote investeringen, terwijl beleid voortdurend verandert”, zegt Anne. “Nederland wil vaak het braafste jongetje van de klas zijn, terwijl concurrenten in andere Europese landen soms veel soepelere regels hebben. Uiteindelijk wordt er in de markt toch nog heel vaak vooral naar prijs gekeken.”

Wat ook een uitdaging is voor telers van nu, zijn de hoge eisen van de markt. Consumenten onderschatten vaak hoeveel werk en verspilling schuilgaan achter het perfecte product in de supermarkt. “Bij uien kun je in een goed jaar tachtig ton per hectare oogsten,” legt ze uit. “Maar die groeien allemaal in verschillende maten, en de markt wil vaak vooral die perfecte ui van 60 millimeter of groter hebben.” Alles daarbuiten wordt lastiger te verkopen, terwijl het product technisch gezien gewoon goed is. “We hebben met elkaar een heel perfecte markt gecreëerd,” zegt Anne. “En ik denk niet dat consumenten altijd beseffen hoeveel impact dat heeft op de hele keten.” Ook de convenience-tak vraagt veel meer handwerk dan mensen denken. “De supermarkt is zeven dagen per week open en verwacht constante versheid,” zegt Anne. “Daardoor draait alles om houdbaarheid en snelheid.”

De zoektocht naar nieuwe gewassen en nieuwe afzetkanalen bracht Visser Agro uiteindelijk bij ZON terecht. “We waren al langer op zoek naar afzetverbreding, vooral voor uien en bloemkool,” aldus Anne. Waar sommige organisaties weinig interesse hadden in uien, stond ZON juist open voor nieuwe producten en samenwerkingen. “Wat ons aansprak, is dat ZON eigen verkoopkanalen heeft én ondersteunt bij de ontwikkeling van ons bedrijf,” zegt Anne. “Verkoop aan de bestaande klanten brengt al de nodige continuïteit, maar met de afzetkanalen van ZON hopen we onze horizon verder te kunnen verbreden.” Dat de samenwerking snel ontstond, verbaast haar achteraf nog steeds een beetje. “In december hadden we het eerste contact, in januari zaten we in Venlo en kort daarna hadden we de eerste bloemkoolplanten al besteld!”

Ondanks alle groei, investeringen en techniek, draait het bedrijf uiteindelijk nog steeds vooral om mensen, vinden Anne en Sierd. “We zijn niet bang voor personeel. Juist dankzij goede mensen krijgen wij ook weer ruimte. Om een keer op vakantie te gaan, om rust te pakken, om verder te bouwen aan ons bedrijf.” En misschien is dat wel de rode draad van Visser Agro: blijven ontwikkelen zonder het menselijke kwijt te raken. “Over tien jaar hopen we vooral trots te zijn op hoe we het samen hebben gedaan,” zegt Anne. “Dat we kansen zijn blijven pakken, dat we het bedrijf gezond kunnen doorgegeven in de toekomst én dat mensen hier nog steeds graag werken en thuiskomen.”