“Het was niet per se een droom die ik al jaren had,” vertelt Yves nuchter. “Maar we wilden alle drie graag eens wat verder weg dan Europa. Japan leek ons gewoon een heel bijzondere plek om dat te doen.” En bijzonder bleek het zeker.

Yves werkt sinds juli 2025 bij ZON op de afdeling Finance, waar hij zich bezighoudt met kredietbeheer. Daarvoor liep hij al stage bij de organisatie als onderdeel van zijn studie Finance & Control aan Fontys Hogeschool in Venlo.

“Mijn stage beviel meteen goed,” zegt hij. “De sfeer op kantoor is fijn en ik vond het werk interessant. Toen ze iemand zochten op de afdeling, ben ik eigenlijk gewoon in dat gat gesprongen.” De reis naar Japan stond toen al gepland. “Gelukkig was dat geen probleem,” vertelt Yves. “Ik ben blij dat onze reis, die de hele maand oktober in beslag nam, gewoon door kon gaan.” Ondertussen is hij inmiddels ook bezig met een nieuwe stap dichter bij huis: over een paar weken trekt hij namelijk in zijn nieuwe appartement in Venlo. Maar eerst dus Japan.

De reis begint in Tokyo, een stad waar bijna veertig miljoen mensen wonen. Toch voelt het er verrassend rustig. “Dat was eigenlijk het eerste wat me opviel,” vertelt Yves. “Je verwacht chaos, maar het is juist heel kalm. Mensen zijn rustig, praten zacht en alles is ontzettend goed geregeld.”

Het openbaar vervoer speelt daarin een grote rol. “Voor nog geen euro pak je de metro naar de andere kant van de stad. En alles rijdt precies op tijd. Daar kan Nederland nog wel een puntje aan zuigen.” Ook de netheid van het land valt hem op. “Ik heb nergens een propje papier op straat zien liggen. ’s Ochtends vroeg zie je mensen hun stoep en omgeving al heel secuur schoonmaken. Het bijzondere is ook dat er nergens prullenbakken staan! Iedereen neemt zijn afval gewoon mee naar huis.”

Naast de grote steden trekt het gezelschap ook de natuur in. Eén van de meest bijzondere plekken die Yves bezoekt is Koyasan, een klein bergdorp dat bekendstaat om zijn vele tempels. “Het ligt midden in de bergen en je bent er uren naar onderweg,” vertelt hij. “Op een gegeven moment ga je met een kabelbaan de bergen in en kom je in een dorp waar op bijna elke straathoek een tempel staat.”

Ze overnachten er ook in een echte Japanse tempel en maken het leven van de monniken een dag mee. “We aten samen met hen en deden ook mee met het bidden, ’s avonds en ’s ochtends vroeg. Dat was echt een bijzondere ervaring.”

Toch is er één ervaring die er voor Yves echt uitspringt. In de stad Nagoya volgt hij een workshop waarin hij zijn eigen keukenmes maakt. “Daar waren we van acht uur ’s ochtends tot zes uur ’s avonds bezig,” vertelt hij. “Je begint met een stuk staal en doorloopt het hele proces: verhitten, hameren, slijpen en vormen.”

Aan het einde van de dag neemt hij zijn eigen mes mee naar huis. “Het is misschien een beetje amateuristisch,” lacht Yves, “maar juist daardoor extra bijzonder.” In dezelfde werkplaats koopt hij ook een mes dat door de vakmensen daar zelf is gemaakt. “Ze maken er maar zo’n tweehonderd per jaar,” vertelt hij. “Als je ziet hoeveel werk erin zit, krijg je daar veel respect voor. Gelukkig mocht het mes gewoon mee in de ruimbagage.”

Wie zelf ooit naar Japan wil reizen, raadt Yves vooral aan om de reis goed voor te bereiden. “Je hoeft het niet helemaal vol te plannen, maar het is wel handig om vooraf uit te zoeken wat je wilt zien,” zegt hij. “’s Avonds na een lange dag heb je daar vaak geen zin meer in.” En nog een tip: neem niet te veel bagage mee. “Je komt daar zoveel leuke dingen tegen dat je vanzelf iets wilt meenemen,” lacht hij. “Dus laat ruimte in je koffer.”

Tijdens de reis komt Yves ook plekken tegen die hij alleen van foto’s kende. Zoals het beroemde pad met duizenden rode poorten in Kyoto. “Die poorten worden allemaal gesponsord door bedrijven,” legt hij uit. “En er staan er echt duizenden achter elkaar. Je loopt helemaal de berg op onder die rode bogen door. Dat is indrukwekkend om te zien.”

Wat hem daarnaast bijblijft, is de vriendelijkheid van de mensen. Als bedankje had Yves iets typisch Nederlands meegenomen: kleine houten klompjes. “Fooi geven is in Japan eigenlijk onbeleefd,” zegt hij. “Dus als we bijvoorbeeld een gids hadden, gaf ik zo’n klompje. Dat vonden ze altijd heel leuk.”

Na vier weken Japan keert Yves terug naar Nederland. Moe van het reizen? Integendeel.

Of hij ooit teruggaat, sluit hij dan ook zeker niet uit, misschien wel al meteen volgend jaar. Al lonkt er ook een andere bestemming. “Zuid-Amerika lijkt me ook heel mooi, bijvoorbeeld Mexico,” zegt hij. “Maar eerst ga ik mijn nieuwe appartement inrichten. Daarna zie ik wel waar de volgende reis naartoe gaat!”